23 stycznia 2018 r. Imieniny obchodzą: Maria, Ildefons, Rajmund

  Parafia Matki Boskiej Częstochowskiej w Krzesku Majątku    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
2 Sm 6, 12b-15. 17-19; Ps 24 (23), 7-8. 9-10; Mk 3, 31-35
Ewangelia:
Mk 3, 31-35

Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

Grupy parafialne
Tygodniowy plan spotkań
Chór parafialny
Kółka różańcowe
Parafialny Zespół Caritas
Legion Maryi
Rada Parafialna
I Komunia Święta
Bierzmowanie
 
Modlitewnik
Pacierz
Litania
Katechizm
 
LINKI
Pismo święte
Katechizm Kościoła Katolickiego
Liturgia godzin
Nasz Dziennik
Radio Maryja
TV Trwam
Katolickie Radio Podlasie
Echo Katolickie
Wiadomości
EKAI
Diecezja Siedlecka
Legion Maryi
Gmina Zbuczyn
Zespół Szkół w Krzesku
GOK Zbuczyn
SOKiAL
Różaniec rodziców za dzieci
 
Serwis informacyjny KRP

Adiutant wiekuisty

Świętowali Dzień Babci i Dziadka

GDDKiA podpisze umowę na opracowanie koncepcji odcinka drogi ekspresowej S19

Siemiatycze pięknieją zimą

Międzynarodowy Festiwal Kolęd Wschodniosłowiańskich w Terespolu /ZAPOWIEDŻ/

Ferie w powiacie bialskim. Zobacz szczegółowy program!

Siedleckie sposoby na radzenie sobie ze smogiem

100- lecie odzyskania przez Polskę niepodległości - II etap konkursu historycznego

Łuków: Dzień Babci i Dziadka w "Szczęśliwej Siódemce"

Przebudowa stacji Pilawa zwiększy komfort obsługi podróżnych

Ekshumacja i przeniesienie doczesnych szczątków Sługi Bożego bp. Adolfa Piotra Szelążka

Słuchaj na żywo KRP


        

 
Kontakt

Parafia Rzymsko-Katolicka
p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej
Krzesk Majątek 8
08 - 111 Krzesk
tel.(25) 642-64-00

MENU
Strona główna
Informacje o parafii
Patroni parafii
Księża - kontakt
Historia
 
Intencje mszalne
 
Ogłoszenia
Bieżące
 
Porządek nabożeństw
Msze św. i nabożeństwa
 
Cmentarz
Zarządzanie cmentarzem
 
Kancelaria
Kancelaria czynna
 
Sakramenty
Sakramenty święte
Sakramentalia
 
Spowiedź w katedrze
Dyżur księży
 
 
 
Sakramenty święte
 
 

 

CHRZEST
"Chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów"
/KKK 1213/
Dwa tygodnie przed chrztem należy zgłosić się do kancelarii parafialnej z odpisem aktu urodzenia dziecka, świadectwem ślubu kościelnego / jeśli był poza parafią zamieszkania / oraz zaświadczeniem dla rodziców chrzestnych, wystawionym przez duszpasterza parafii, w której mieszkają.
Sakrament Chrztu Świętego udzielany jest zasadniczo w IV niedzielnej Mszy św. o godzinie 12.00. W wyjątkowych przypadkach może się odbyć w innym czasie.
Przed chrztem zarówno rodzice i chrzestni powinni przystąpić do sakramentu pojednania. W czasie Mszy św. należy przystąpić do Komunii św. Dobrze jest ofiarować tę Komunię w intencji dziecka.
Rodzicami chrzestnymi mogą być ci, którzy:
  • ukończyli 16 rok życia,
  • przyjęli Sakrament Pokuty, Eucharystii i Bierzmowania,
  • są praktykującymi katolikami i prowadzą życie zgodne z zasadami wiary,
  • chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego,
    a także ci z młodzieży, którzy nie uczęszczają na katechizację.
 
Pismo Biskup Siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego
o wprowadzeniu nowego sposobu przygotowania do sakramentu chrztu dzieci
 
 
L.dz. 73/2011
 
Drodzy Diecezjanie,
Diecezja Siedlecka przeżywa przygotowanie do Jubileuszu 200-lecia jej erygowania. Ta zbliżająca się rocznica skłania nas do pogłębionej refleksji nad tym, jaka jest nasza wiara, jak również do podejmowania różnych działań zmierzających do pełniejszego uświadomienia sobie, co to znaczy być chrześcijaninem. Jednym z takich działań jest od sześciu lat realizowany w naszej diecezji program duszpasterski Chrzest w życiu i misji Kościoła. Jego celem jest kształtowanie chrześcijańskiego życia w perspektywie biblijnej historii zbawienia. Dokonuje się to przede wszystkim w oparciu o refleksję nad tekstami biblijnymi i dążenie do poddawania swego życia światłu słowa Bożego. W tym miejscu jeszcze raz proszę wszystkich o zaangażowanie się w ten program, a duszpasterzy o pełną zrozumienia pomoc w jego realizacji.
Dziś chcę zwrócić uwagę na kolejne ważne działanie związane z pogłębieniem życia chrześcijańskiego, którym jest wprowadzenie we wszystkich parafiach naszej diecezji jednakowego programu przygotowania rodziców i rodziców chrzestnych przed udzieleniem sakramentu chrztu świętego dzieciom. Dokumenty Kościoła stwierdzają, że chrzest jest sakramentem wiary. Mówią o tym między innymi Katechizm Kościoła Katolickiego (zob. KKK 1253) oraz Instrukcja o chrzcie dzieci Pastoralis actio (zob. nr 18). Stwierdzenie to oznacza, że chrzest zakłada wiarę. Przyjęcie chrztu nie sprowadza się bowiem do załatwienia pewnych formalności i wypełnienia określonego rytu religijnego, pojętego na sposób mniej czy bardziej magiczny. Chrzest wprowadza człowieka w zupełnie nową rzeczywistość, w nowe życie, w życie inne od tego, które proponuje świat. Dlatego też udzielenie tego sakramentu domaga się stosownego przygotowania, czyli zainicjonowania odpowiedniej wiary, wiary paschalnej, która po chrzcie będzie się rozwijać. W przypadku małych dzieci chodzi o wiarę ich rodziców i rodziców chrzestnych, którą oni będą przekazywać dziecku.
Pomocą w realizacji tego zadania ma służyć przygotowany cykl katechez, opublikowanych w książce pod tytułem Wierzysz, przyjmij chrzest. Katechezy te, głoszone w poszczególnych parafiach, będą stopniowo wprowadzały w pełniejsze rozumienie znaczenia chrztu w życiu chrześcijanina. Pierwsza z proponowanych grup tematycznych podejmuje bardzo istotny dzisiaj problem antropologiczny i stara się ukazać, kim jest człowiek, jakie jest jego powołanie i sens jego istnienia oraz co jest istotą grzechu pierworodnego, jakie są jego skutki i w jaki sposób zaradza im sakrament chrztu. Druga grupa ukazuje w bardzo skróconym zarysie starotestamentalną historię zbawienia, którą Pan Bóg prowadził, by przekonać człowieka, że potrzebuje zbawienia, i by przygotować ludzi na przyjście Jezusa Chrystusa; w tej historii może się odnaleźć każdy z nas. Grupa trzecia przekazuje prawdę o dziele zbawczym Jezusa Chrystusa, w które człowiek zostaje włączony przez przyjęty z wiarą chrzest. Czwarta zaś omawia liturgię sakramentu chrztu, która dla jej uczestników może stać się wydarzeniem zbawczym i programem na całe życie.
Drodzy Diecezjanie,
Jako Biskup Siedlecki widzę naglącą potrzebę zmiany dotychczasowego sposobu przygotowania do sakramentu chrztu świętego. Stąd też zarządzam, aby począwszy od Wielkiego Postu 2011 r. we wszystkich parafiach diecezji siedleckiej wprowadzić ujednolicony sposób przygotowania do sakramentu chrztu świętego, w oparciu o przedstawione powyżej grupy tematyczne. Dla przekazania zawartych w nich treści należy przeprowadzić przynajmniej cztery spotkania katechetyczne. Wskazane jest jednak, by tam, gdzie to jest zasadne, zgodnie z rozeznaniem duszpasterzy i możliwościami uczestników, zorganizować więcej takich spotkań. Troską duszpasterzy, w szczególności księży proboszczów niech będzie wykorzystanie tych materiałów do jak najbardziej pełnego i świadomego przygotowania do chrztu jako sakramentu, który stoi u podstaw życia chrześcijańskiego. Tą pracą należy objąć zarówno rodziców dziecka, jak i rodziców chrzestnych, mieszkających na terenie naszej diecezji. Jest zrozumiałe, że uczestniczenie w takim przygotowaniu do chrztu, kiedy jest już małe dziecko, może stanowić pewną trudność. Dlatego też zachęcam, aby wziąć udział w katechezach jeszcze przed urodzeniem się dziecka.
Jednak istotną rzeczą jest to, aby uczestnictwo w katechezach chrzcielnych nie było traktowane jako zaliczenie kolejnego kursu, ale jako szansa na wejście w inny, nowy styl życia. Mają temu pomóc przygotowane dla rodziców i rodziców chrzestnych Pomoce do katechez, w których obok streszczenia wysłuchanych katechez zawarte są pytania do osobistej refleksji i dzielenia się w rodzinie. Proszę więc, aby zarówno rodzice dziecka, jak i rodzice chrzestni, posiadali te Pomoce i zechcieli z nich skorzystać w domu.
Odpowiedzialnych w parafiach za przygotowanie do sakramentu chrztu świętego proszę o sumienne zaangażowanie się w to katechetyczne dzieło Kościoła.
 
 
BIERZMOWANIE
"Przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej"
/KKK 1285/
Przystępują do niego uczniowie klas trzecich gimnazjalnych, którzy mieszkają na terenie naszej parafii, niezależnie do jakiego gimnazjum uczęszczają. Dorośli, którzy sakramentu bierzmowania nie przyjęli wcześniej, mogą również do niego przystąpić.
Kandydaci zgłaszają się na początku klasy trzeciej gimnazjum, w miesiącu wrześniu. Otrzymują katechizm bierzmowanego, który pomoże przygotować się do egzaminu ustnego w terminie wyznaczonym przez prowadzącego księdza. 
Kandydaci, powinni jak najszybciej od momentu rozpoczęcia przygotowania potwierdzić dokumentem fakt przyjęcia sakramentu chrztu. 
Kandydat do bierzmowania przygotowuje się przez:
  • Systematyczne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św.
  • Korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania - raz w miesiącu / najlepiej przed pierwszym piątkiem miesiąca /,
  • Branie czynnego udziału w spotkaniu grupy do bierzmowania
  •  uczestniczenie w nabożeństwie majowym, czerwcowym, różańcowym, roratach, drodze krzyżowej, gorzkich żalach
Świadkami bierzmowania powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący (praktykujący) i bierzmowani katolicy, albo sami rodzicie kandydata.

Nowe zasady przygotowania do przyjęcia Sakramentu bierzmowania dorosłych w Diecezji Siedleckiej
04.01.2012

Zgodnie z zaleceniem Biskupa Siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego, sakrament bierzmowania dorosłych, a więc przygotowanie i udzielanie tego sakramentu, należy połączyć z okresami roku liturgicznego. Przygotowanie dorosłych kandydatów do bierzmowania powinno trwać przynajmniej dwa do trzech miesięcy i odbywać się we własnej parafii. Duszpasterze mają obowiązek troszczyć się, aby ci, którzy proszą o sakrament, byli do jego przyjęcia przygotowani przez odpowiednią ewangelizację i katechezę. W razie potrzeby można połączyć przygotowanie do bierzmowania z bezpośrednim przygotowaniem do małżeństwa. W takich sytuacjach należy zadbać o bardziej gruntowną katechezę uzupełniającą braki w zakresie formacji religijnej.
W związku z powyższym zostają wprowadzone katechezy bezpośrednio przygotowujące dorosłych do przyjęcia sakramentu bierzmowania, które będą miały miejsce w Siedlcach we wskazanych terminach (tabela z terminami jest tutaj)
 
Na katechezy zobowiązani są przybyć kandydaci wraz ze swoim duszpasterzem.

Terminy bierzmowania dorosłych w Katedrze siedleckiej:


1. Sobota przed III niedzielą Adwentu 10. grudzień 2011
2. Sobota przed V niedzielą Wielkiego Postu –
24.marzec 2012
3. Sobota w Wigilię Zesłania Ducha Świętego
26. maj 2012
4. Pierwsza sobota września
1. wrzesień 2012

Wydział Nauczania Kurii Diecezjalnej Siedleckiej informuje, że wskazania ogólne i szczegółowe związane z przygotowaniem dorosłych kandydatów do bierzmowania oraz propozycją materiałów formacyjnych są zamieszczone na stronie internetowej Wydziału Nauczania: www.katecheza.diecezja.siedlce.pl.
 
 
EUCHARYSTIA - I KOMUNIA ŚWIĘTA
"Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego"
/KKK 1324/
Pierwsza Spowiedź i Komunia Św. dzieci w naszej Parafii odbywa się w klasie drugiej szkoły podstawowej. Termin ustalany jest z rodzicami na spotkaniu organizacyjnym.
Podstawowe przygotowanie do przyjęcia Pierwszej Komunii św. odbywa się w ramach katechizacji szkolnej. Dzieci, które uczą się w szkołach poza terenem Parafii, a przynależą do naszaj wspólnoty parafialnej winny być zgłoszone przez rodziców we wrześniu / na początku roku szkolnego /. 
W terminie wyznaczonym przez przygotowującego księdza należy dostarczyć świadectwo chrztu dziecka - zwolnieni są ci, których dzieci były chrzczone w naszej parafii.
 
SAKRAMENT POJEDNANIA I POKUTY
"Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą"
/KKK 1422/
Człowiek wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).
Spowiedź św. w naszej Parafii 15 minut przed każdą Mszą św. oraz w czasie rekolekcji adwentowych i wielkopostnych w wyznaczonym czasie.
Warunki dobrej spowiedzi:
  • Rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi.
  • Żal za grzechy - boleść duszy z powodu zranienia Boga - Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu.
  • Postanowienie poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego zła.
  • Szczera spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).
  • Zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.

Wstęp
1. Ostatni raz spowiadałem się...

- Spowiedź moja była szczera, nie zapomniałem i nie zataiłem grzechu ciężkiego.
- Odprawiłem zadaną pokutę i naprawiłem wyrządzoną krzywdę
2. Sprawozdanie z pracy nad sobą:
- W okresie od ostatniej spowiedzi starałem się o to, by...
- Osiągnąłem... (np. niewiele, dlatego, że...)

Przykazanie pierwsze "Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną"
• Opuszczałem modlitwy codzienne
• Niedbale z roztargnieniem odmawiałem je
• Przez dłuższy czas w ogóle się nie modliłem
• Dobrowolnie wątpiłem o prawdach wiary. O jakich?
• Publicznie krytykowałem prawdy wiary (w jaki sposób?)
• Wstydziłem się swojej wiary
• Zaparłem się wiary (w jaki sposób?)
• Nie starałem się o pogłębienie wiedzy religijnej przez słuchanie kazań, czytanie czasopism i książek religijnych
• Nie ufałem Bogu
• Grzeszyłem zuchwale, licząc na przebaczenie Boże
• Narzekałem na Pana Boga
• Poddawałem się rozpaczy i zwątpieniu
• Wierzyłem w zabobony i wróżby
• Znieważyłem osoby duchowne oraz miejsca i rzeczy poświęcone (kościoły, cmentarze krzyże, obrazy itp.)
• Przeszkadzałem drugim w spełnianiu praktyk religijnych (w rodzinie, w pracy zawodowej)
• Więcej niż sprawy Boże i swojej duszy ceniłem pieniądz, wygody, przyjemności sport itp.
• Wdawałem się w dyskusje na tematy religijne z osobami wrogo nastawionymi do wiary.

Przykazanie drugie "Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremnie"
• Wymawiałem imiona święte bez uszanowania, w żartach, gniewie
• Bluźniłem przeciw Bogu i Świętym, wyrażając się obelżywie i drwiąco
• Nie dotrzymałem przysięgi, ślubu złożonego Bogu
• Przysięgałem niepotrzebnie, złożyłem fałszywą przysięgę (czy naprawiłem wyrządzoną przez to krzywdę?). Świętokradzko przyjąłem Sakramenty św. (które?)
• Przeklinałem kogoś (dlaczego?)
• Rozmawiałem o sprawach religijnych w sposób lekceważący

Przykazanie trzecie "Pamiętaj, abyś dzień święty święcił"
• W niedzielę i święta nakazane opuściłem z własnej winy Mszę św. (ile razy?)
• Spóźniłem się na Mszę św.
• We Mszy św. nie brałem czynnego udziału (wspólna modlitwa, śpiew, słuchanie słowa Bożego, zwracanie uwagi na poszczególne części Mszy św.)
• Przeszkadzałem innym w skupieniu modlitewnym, nieodpowiednio zachowywałem się
• Bez koniecznej potrzeby w niedzielę i święta ciężko pracowałem
• Znieważyłem dzień święty przez pijaństwo i udział w grzesznych zabawach i rozrywkach
• Nie poświęciłem wolnego czasu rodzinie, starym rodzicom, chorym.
• Nie bratem udziału w nabożeństwach. (Gorzkie żale, Droga krzyżowa, roraty, nabożeństwa majowe, czerwcowe, różańcowe, Wielki Tydzień),choć mogłem to uczynić
• Nie starałem się o wytworzenie nastroju religijnego w rodzinie w niedziele i święta
• Nie brałem udziału w życiu parafialnym (misje, rekolekcje, procesje, ofiary na utrzymanie świątyni, na Seminarium Duchowne, KUL)

Przykazanie czwarte "Czcij ojca twego i matkę swoją"
• 1. Obowiązki względem rodziców:
• Rodzicom swoim nie okazywałem miłości i szacunku, nie modliłem się za nich, nie pamiętałem o rocznicy śmierci
• Nie słuchałem ich rad
• Odnosiłem się do rodziców w sposób ubliżający, kłóciłem się z nimi, biłem ich Mówiłem o nich źle
• Nie starałem się pomóc moim starym rodzicom
• Byłem w niezgodzie z rodzeństwem
• 2. Obowiązki rodziców:
• Nie bałem o moralne wyrobienie i religijne wychowanie swych dzieci (modlitwa Msza św. w niedziele i święta, uczęszczanie na lekcje religii, przyjmowanie Sakramentów św.
• Nie starałem się o współpracę z duszpasterzem w katechizacji dzieci
• Nie dawałem im dobrego przykładu w spełnianiu obowiązków religijnych w pracy zawodowej, współżyciu z sąsiadami, w życiu rodzinnym itp.
• Nie poświęcałem dzieciom czasu, nie interesowałem się ich problemami życiowymi, nie pamiętałem o urodzinach, imieninach itp.
• Nie dbałem o ich wykształcenie utrzymanie i odpoczynek.
• Nie starałem się ich kochać i traktować jednakowo
• Byłem niesprawiedliwy w karaniu
• Rozpieszczałem swoje dzieci przez spełnianie wszystkich ich zachcianek
• Nie wyłączałem telewizora w czasie modlitwy
• Nie starałem się o wspólną modlitwę, o czytanie Pisma św., rozmowy religijne w rodzinie oraz n znaki wiary w mieszkaniu (krzyż, obraz)
• Byłem obojętny na to, z kim się moje dziecko przyjaźni
• Od dzieci nie wymagałem odpowiedniego szacunku dla rodziców, kapłanów, nauczycieli, ludzi starszych, dla każdego człowieka
• Krytykowałem niesprawiedliwie duchowieństwo
• Nie było między nami (mężem i żoną) współpracy w wychowaniu dzieci
• Wtrącałem się w pożycie małżeńskie dzieci, powodując konflikty rodzinne
• Będąc ojcem chrzestnym (matką chrzestną) nie wypełniałem swoich obowiązków wobec chrześniaków
• 3. Obowiązki małżonków:
• Nie kochałem szczerze żony (męża). Nie troszczymy się wspólni? o swoje upodobania, pragnienia, zdrowie
• Nie pomagamy sobie nawzajem
• Nie modlimy się za siebie
• Nie poczuwam się do odpowiedzialności za uświęcenie i zbawieni? współmałżonka
• Ukrywaliśmy przed sobą ważne sprawy
• Nie dbaliśmy o siebie by się nawzajem podobać
• Byliśmy samolubni
• Nie pamiętałem o rocznicach (ślubu, urodzin, imienin), o dniach znaczących dla współmałżonka
• Utrudnialiśmy sobie życie przez zły humor, kaprysy, gniew i niecierpliwość
• Rozjątrzaliśmy niezgodę opowiadając innym o tym, co nas dzieli
• Nie dochowaliśmy wierności małżeńskiej
• Unikaliśmy potomstwa w sposób grzeszny
• Dla własnej wygody ograniczaliśmy liczbę naszych dzieci
• Usunęłam ciążę namawiałem do tego, współdziałałem
• Dom nasz nie był wzorem i przykładem życia chrześcijańskiego.
• 4. Obowiązki względem Ojczyzny:
• Nie szukałem szczerze dobra swojego Kraju
• Nie spełniałem solidnie swoich obowiązków
• Nie umiałem wyzbyć się nienawiści, by być z tym, co łączy, a nie co dzieli
• Nie pracowałem sumiennie
• Nie żyłem dobrze z towarzyszami pracy. Nie dałem młodszym dobrego przykładu
• Szerzyłem zło w środowisku pracy (przekleństwa, wulgarne słowa, alkohol)
• Patrzyłem przez palce na zło, aby mieć spokój
• Zapłata, którą dawałem, była niesprawiedliwa
• Pominąłem pracowników w awansie. Zmuszałem podwładnych do pracy ponad siły

Przykazanie piąte "Nie zabijaj"
• Szkodziłem sobie na zdrowiu (przez nadmiar jedzenia, picia, zwłaszcza alkoholu, palenie tytoniu, przeciążenie pracą, lekceważenie potrzeby snu, wypoczynku)
• Zbyt lekkomyślnie narażałem swoje zdrowie i życie
• Nie wykorzystałem urlopu, wczasów i pobytu w sanatorium na wypoczynek lub leczenie
• Usiłowałem popełnić samobójstwo
• Życzyłem sobie lub bliźnim śmierci
• Żywię do bliźnich nienawiść, niechęć
• Zabiłem człowieka
• Pobiłem bliźniego, pokaleczyłem
• Gorszyłem bliźnich swoim postępowaniem
• Szkodziłem bliźniemu
• Namawiałem innych do grzechu (jakiego?)
• Narażałem swoje zdrowie i życie oraz bliźnich przez prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym, a także przez przekraczanie przepisów bezpieczeństwa na drodze, przy pracy
• Nie szanowałem środowiska naturalnego, które jest darem Bożym dla wszystkich ludzili>Niszczyłem drzewa i kwiaty, zaśmiecałem parki, lasy, góry, rzeki i drogi
• Znęcałem się nad zwierzętami
• Odmówiłem bliźniemu pomocy
• Gardziłem drugimi
• Cieszyłem się z ich niepowodzeń i nieszczęść
• Wyśmiewałem się z bliźniego, przezywałem go
• Pragnąłem zemścić się na bliźnich
• Nie modliłem się za bliźnich, za błądzących, za nieprzyjaciół, za osobistych wrogów
• Nie przebaczyłem im w sercu swoim
• Nie upominałem błądzących
• Dałem im zły przykład
• Nie odwiedzałem chorych
• Nie pomagałem biednym
• Nie pocieszałem smutnych
• Nie podnosiłem na duchu wątpiących
• Krzywdy niecierpliwie znosiłem
• Spory rodzinne i sąsiedzkie złośliwie wnosiłem do sądu

Przykazanie szóste i dziewiąte "Nie cudzołóż. Nie pożądaj żony bliźniego twego"
• Nie miałem należytego poszanowania dla ciała i jego sił rozrodczych
• Miałem upodobanie w myślach, wyobrażeniach i pragnieniach nieskromnych
• Czytałem podniecające książki i czasopisma
• Przekazywałem je innym
• Oglądałem zdjęcia pornograficzne i dawałem je innym
• Prowadziłem nieprzyzwoite rozmowy
• Popełniałem uczynki nieczyste, sam, z inną osobą
• Nie jestem gotów odsunąć od siebie okazji do grzechu
• Nie miałem należytego poszanowania dla płci odmiennej, w ubiorze i zachowaniu się
• Nie przestrzegałem rozumnej wstydliwości
• Brakiem skromności pobudzałem innych do grzechu

Przykazanie siódme i dziesiąte "Nie kradnij" "Nie pożądaj domu bliźniego twego ani żadnej rzeczy, która jego jest"
• Przywłaszczyłem sobie cudzą rzecz (prywatną, społeczną, jakiej wartości), owoce cudzej pracy lub zasługi innego człowieka
• Zabierałem innym czas, każąc na siebie czekać
• Wyrządziłem szkodę przez lenistwo, spóźnialstwo, niedotrzymanie umowy, ustalonych terminów
• Zatrzymałem rzecz znalezioną, pożyczoną
• Nie oddawałem długu w terminie
• Kupiłem rzecz skradzioną
• Pozwoliłem się przekupić
• Zniszczyłem cudzą własność
• Zaniedbałem dopilnowania rzeczy będących własnością społeczną
• Oszukałem bliźniego (np. w handlu, na mierze, na wadze, w jakości towaru)
• Byłem chciwy, zazdrosny, pożądałem dobra cudzego.

Przykazanie ósme "Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu"
• Skłamałem (jaka z mojego kłamstwa powstała szkoda?)
• Posądziłem lekkomyślnie
• Bez potrzeby mówiłem o wadach, grzechach bliźnich (obmowa)
• Oczerniłem bliźniego, opowiadając o nim nieprawdziwe złe rzeczy
• Byłem obłudny wobec bliźniego
• Nie zachowałem powierzonych mi tajemnic
• Wyrządziłem przez to komuś krzywdę.


Przykazania kościelne
• Zaniedbałem spowiedź raz w roku i Komunię św. w czasie wielkanocnym
• W Wielkim Poście brałem udział w zabawach tanecznych.
• Nie zachowałem przepisanych przez Kościół postów.
Pytania końcowe
• Czy od ostatniej Spowiedzi św. poprawiłem się? Jaki grzech popełniam najczęściej? Dlaczego?

Rachunek sumienia młodego chrześcijanina
"Droga do Nieba". Modlitewnik opracowany przez kapłanów Diecezji Opolskiej, Opole 1983, s. 253-258.
Wstęp
- Ostatni raz przystąpiłem do Sakramentu Pokuty przed...
- Nie zapomniałem i nie zataiłem grzechu ciężkiego
- Wypełniłem pokutę, naprawiłem krzywdę i szkodę
- Starałem się pracować nad...

I. Bóg - Stwórca i Ojciec wszystkich
• Kim jest dla mnie Bóg? Czy on jest źródłem i celem mojego życia?
• Czy nie usiłuję tworzyć sobie obrazu Boga na miarę własnego postępowania?
• Czy staram się poznawać Go coraz głębiej (nauka religii, czytanie Pisma św. i książek religijnych, słuchanie kazań i konferencji, katecheza dorosłych)?
• Czy z Bogiem rozpoczynam dzień i kończę go modlitwą?
• Jaka jest moja modlitwa, świadoma czy mechaniczna?
• Czy wiara ma wpływ na moje decyzje życiowe? W jakim stopniu?

II. Jezus Chrystus - Zbawiciel nasz i Pan wszechświata
"To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie" (Łk 9, 35).
Od chrztu należę do Chrystusa Pana:
• Co robię by poznać coraz lepiej Jezusa Chrystusa?
• Czy czytam Pismo św.?
• Czy żyję w przyjaźni z Chrystusem, starając się o życie w łasce?
• Jak często zwracam się do Chrystusa w osobistej modlitwie?
• Czy dążę do częstego jednoczenia się z Chrystusem w świętej Komunii?
• Czy potrafię się wyrzec czegokolwiek dla wprowadzenia w życie wymagań Ewangelii?
• Jak często przystępuję do sakramentu pokuty, by odnowić lub pogłębić łaskę chrztu? Jak się przygotowuję, jak za grzechy pokutuję?
• Czy nie uciekam przed ewentualnym powołaniem Bożym do posługiwania w kapłaństwie, w życiu zakonnym lub w działalności misyjnej
• Czy nie odciągam innych od urzeczywistnienia powołania kapłańskiego lub zakonnego
• Czy pamiętam, że do wiernej i ofiarnej miłości małżeńskiej należy przygotowywać się od młodych lat?

III. Duch Święty żyjący w Kościele i Odnowiciel świata
• Czy przyjąłem sakrament bierzmowania, który daje pełniejszy udział w posłannictwie Chrystusa?
• Jak wygląda moja współpraca w szerzeniu Ewangelii w moim środowisku i w krajach misyjnych?
• Czy umiem odważnie świadczyć o Chrystusie i bronić Jego Ewangelii?
• Czy swoją postawą i postępowaniem nigdy nie zaparłem się Chrystusa?
• Czy nie naśmiewałem się z wartości religijnych?
• Czy znieważałem osoby, miejsca i przedmioty Bogu poświęcone?

"Wszyscy zostaliśmy napełnieni jednym Duchem... Wy przeto jesteście ciałem Chrystusa i poszczególnymi członkami" (1 Kor 12, 13.27)
• Czy mówiąc o Kościele myślę "my", a nie "oni"?
• Czy usiłuję lepiej poznać Kościół Powszechny rozsiany po całej ziemi?
• Czy swoim życiem przyczyniam się do wzrostu świętości Kościoła?
• Czy pamiętam, że grzesząc zadaję rany Kościołowi?
• Czy brałem udział w życiu parafialnym (misje, rekolekcje, procesje)?
• Czy brałem udział w innych nabożeństwach (Gorzkie żale, Droga krzyżowa, nabożeństwa majowe, różańcowe, Wielki Tydzień)?
• Czy jestem świadom swojej odpowiedzialności za parafię (ofiary materialne, troska o chorych, osamotnionych, zaniedbane dzieci)?
• Czy służę parafii swoją wiedzą, zdolnością i pomocą?
• Jak wygląda moja niedziela?
• Czy niedziela jest dla mnie Dniem Pańskim, dniem radości ze zmartwychwstania Chrystusa, dniem wspólnoty parafialnej i rodzinnej, dniem modlitwy i wypoczynku, dniem dobrych uczynków?
• Czy zawsze w niedziele i święta uczestniczę we Mszy św.
• Czy jest to uczestnictwo czynne - przez wspólny śpiew, modlitwę i odpowiedzi, przez współ ofiarowanie z Chrystusem i przyjęcie Komunii św.?
• Czy spóźniam się na Mszę św.? Dlaczego?
• Jak słucham słowa Bożego i staram się je wypełniać?

IV. Życie w rodzinie, w społeczności
"Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził" (Syr 3, 3-4).
• Jak odnoszę się do rodziców i innych starszych w rodzinie?
• Czy ich szanuję? Czy modlę się za nich? Czy im pomagam? Czy jestem im posłuszny?
• Czy jestem im wdzięczny za ich codzienny trud dla mnie?
• Czy nie sprawiam im przykrości?
• Jak odnoszę się do rodzeństwa?
• Czy przyczyniam się do zgody ż wzajemnej miłości w naszej rodzinie?
• Czy jestem życzliwy dla wszystkich?
• Czy dostrzegam potrzebujących pomocy?
• Jak odnoszę się do ludzi starszych, kalek i chorych?
• Czy odwiedzałem chorych, pocieszałem smutnych i przygnębionych, pomagałem słabszym?
• Czy umiem stanąć w obronie słabszych i pokrzywdzonych?
• Czy jestem wdzięczny za pomoc mi udzieloną?
• Czy starałem się wprowadzać zgodę, pokój; zaufanie i miłość między ludźmi?
• Czy wszczynałem kłótnie i bójki?
• Czy wybuchałem gniewem?
• Czy potrafię tak jak Chrystus przebaczać innym?
• Czy szkodziłem innym na zdrowiu? W jaki sposób?
• Czy narażałem cudze i własne życie lub zdrowie nie przestrzegając przepisów drogowych i innych, chroniących życie i zdrowie ludzkie?
• Czy namawiałem innych do picia alkoholu lub palenia papierosów?
• Czy nakłaniałem innych do złego? Do jakiego zła?
• Czy byłem wspólnikiem grzechu innych ludzi?
• Czy zgorszyłem kogoś słowem lub nieodpowiednim zachowaniem się?
• Czy umiem poważnie, z godnością i szacunkiem mówić o sprawach ludzkiej miłości, małżeństwa, macierzyństwa i ojcostwa?
• Czy mam odwagę przeciwstawiać się poniżającemu mówieniu o tych wartościach`?
• Czy staję w obronie prawa do życia dzieci nienarodzonych?
• Czy namawiałem do przerywania ciąży?
• Czy usunęłam ciążę?
• Czy przywłaszczyłem sobie cudzą rzecz?
• Czy oddawałem pożyczone książki lub przedmioty?
• Czy naprawiłem już wyrządzone szkody i wyrównałem krzywdy
• Jak odnoszę się do dobra społecznego? Czy niszczyłem przedmioty publicznego użytku (np. wagony; ławki, kosze na śmieci, trawniki itp.)?
• Czy dotrzymuję danego słowa? .
• Czy dochowuję powierzonych mi tajemnic?
• Czy byłem fałszywy, obłudny? Mówiłem bez potrzeby o wadach i grzechach bliźniego (obmowa)?
• Czy oczerniałem bliźniego, opowiadając o nim nieprawdziwe złe rzeczy?

V. Ja sam - człowiek należący do Chrystusa
• Czy jestem świadom godności człowieka i chrześcijanina?
• Jako człowiek i chrześcijanin stworzony jestem i powołany przez Boga do ciągłego rozwoju.
• Czy i jak rozwijam swe możliwości intelektualne i duchowe?
• Czy naukę traktuję jako poważne przygotowanie się do spełnienia przyszłych zadań w życiu?
• Czy sumiennie wykonuję swoją pracę zawodową?
• Czy ulegam lenistwu, niedbalstwu, lekkomyślności?
• Czy szczerze szukam prawdy, nawet za cenę wielkiego wysiłku?
• Jakie jest zasadnicze nastawienie i dążenie mojego życia?
• Jakie są moje pragnienia, ideały i cele?
• Czy to, co kocham, jest prawdziwą wartością, zdolną rozwinąć mnie ku pełni człowieczeństwa?
• Jak troszczę się o zdrowie, higienę i rozwój mego ciała?
• Czy pamiętam o godności mojego ciała, uświęconego przez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię?
• Czy moje zachowanie się wobec siebie samego jest zawsze czyste i godne człowieka i dziecka Bożego?
• Czy szkodzę sobie na zdrowiu piciem alkoholu lub paleniem tytoniu?
• Czy w jedzeniu i piciu zachowuję umiar?
• Czy jestem wybredny
• Czy narażałem lekkomyślnie własne życie lub zdrowie? W jaki sposób?
• Czy umiem panować nad językiem? Jakże są moje rozmowy? Czy są one godne dziecka Bożego i ucznia Chrystusa?
• Czy przeklinam, używam słów wulgarnych, ordynarnych, gorszących?

VI. Świat materialny - stworzony przez Boga dla dobra wszystkich

• Czy cenię i ochraniam przyrodę - stworzenie i dar Boży dla wszystkich ludzi?
• Czy dostrzegam dobro i piękno świata i dziękuję za nie Bogu?
• Czy niszczyłem drzewa i kwiaty?
• Czy zaśmiecałem parki, lasy, góry i rzeki`?
• Czy znęcałem się nad zwierzętami?
• Czy troszczyłem się o rzeczy mi powierzone?
• Czy umiem szanować cudzą pracę i jej wyniki?
• Jak dbam o rzeczy przeznaczone do osobistego użytku: o ubranie, obuwie, książki, zeszyty, przybory szkolne
• Czy w sposób pogardliwy odnoszę się do wartości materialnych, doczesnych?
• Czy przeceniam wartość materialnego świata?
• Czy pieniądz i dobrobyt są dla mnie bezwzględnym celem życia?
• Czy w moim życiu dominuje nastawienie na dawanie, czy raczej na branie? Czy stawiam na pierwszym miejscu moje zadania, które mam w życiu wykonać, czy przyjemność i osobistą korzyść?


 
NAMASZCZENIE CHORYCH
"Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu"
/KKK 1499/
Obowiązek poproszenia kapłana ciąży na najbliższej rodzinie chorego. W przypadku ciężkiej choroby lepiej poprosić kapłana wcześniej, bowiem jest to sakrament umocnienia. Sakrament ten może być przyjmowany wielokrotnie, a nie tylko w przypadkach krańcowych. 
Jeśli jest Najświętszy Sakrament, podczas drogi do chorego nie rozmawiamy z księdzem, tylko adorujemy Pana Jezusa.
Przygotowanie mieszkania: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świeca, woda święcona i kropidło, wata, sól, kawałek chleba, woda do popicia dla chorego. W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni modlić się wspólnie także domownicy.
Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:
  • jeśli jest przewlekła choroba,
  • osobom starszym wiekiem,
  • przed operacją medyczną,
  • nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.
SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM!
Kapłana z posługą do chorego lub umierającego wzywamy jak najszybciej i o każdej porze dnia lub nocy.

KAPŁAŃSTWO
"Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej" /KKK 1536/
Każdy mężczyzna po szkole średniej i maturze, jeśli czuje wewnętrzny głos powołania może zgłosić się do seminarium duchownego, by tam poznawać i rozwijać swoje powołanie. 
Przygotowanie
Studia teologiczno filozoficzne trwają 6 lat. Odbywają sie w seminarium duchownym, które jest instytucją zamkniętą. Po 5 latach studiów alumni przyjmyją święcenia diakonatu, a po szóstym roku święcenia kapłańskie.
Adres:
Nowe Opole  ul. Seminaryjna 26,  08-110 Siedlce 2,
skr. pocz. 100
Telefony:(025) 631-57-61, 631-57-62
Rektorat: (025) 631-57-19
Fax: (025) 631-57-19
Strona Internetowa:  http//www.wsd.siedlce.pl

 
MAŁŻEŃSTWO
"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu"
/KKK 1601/
Narzeczeni powinni zgłosić zamiar zawarcia małżeństwa w Kancelarii Parafialnej przynajmniej trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu. Wówczas otrzymają potrzebne informacje dotyczące wszelkich formalności związanych z zawarciem małżeństwa. W kancelarii muszą przedłożyć następujące dokumenty:
  • dowód osobisty,
  • aktualne Świadectwo Chrztu (nie starsze niż 3 miesiące),
  • Świadectwo Bierzmowania (jeżeli nie ma potwierdzenia tego sakramentu na Świadectwie Chrztu),
  • Świadectwo religii z ostatniej klasy Szkoły Średniej,
  • Świadectwo ukończenia konferencji dla narzeczonych + poradnictwo rodzinne,
  • Zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego (w przypadku "ślubu konkordatowego"),
  • dane świadków sakramentu (imię, nazwisko, wiek, adres zamieszkania).
List Biskupa Siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego o muzyce i śpiewie podczas liturgii sakramentu małżeństwa
 
I. Liturgia sakramentu małżeństwa
2. W naszej diecezji sakrament małżeństwa jest najczęściej sprawowany podczas Eucharystii, co z jednej strony ułatwia rozumienie funkcji konkretnych śpiewów, z drugiej zaś stawia duże wymagania, ze względu na przygotowanie odpowiedniej dla uroczystej liturgii warstwy muzycznej. Liturgia tego sakramentu ukazuje Boga jako źródło miłości i uczy, że bez Bożej pomocy człowiek nie jest w stanie realizować swojego powołania do miłości. Liturgia ta odnosi się do przymierza Boga z człowiekiem, jako ostatecznego źródła i wzoru przymierza małżeńskiego.
Brak formacji uczestników liturgii sakramentu małżeństwa skutkuje niestety przenoszeniem istoty sprawowanej liturgii, którą jest „chwała Boża i uświęcenie wiernych” (KL 112), na wielkie zainteresowanie tylko zewnętrzną oprawą obrzędów. W ten sposób często przestaje być ważne to, co istotne, a do obrzędów wkradają się całkowicie świeckie elementy, upodobniające liturgię do świeckiego świętowania w gronie rodziny i przyjaciół, skupionego na młodej parze i gościach. Łatwo dostrzegalnym wyrazem tego staje się np. przesadne ozdabianie kwiatami – i to czasem sztucznymi – drogi do ołtarza czy niewłaściwe stroje oraz zachowania uczestników liturgii, którzy czasami czują się tak, jakby już rozpoczęło się przyjęcie weselne, albo z niecierpliwością na nie czekają, jakby to ono było najważniejsze.
3. Przejawem niezrozumienie istoty sakramentu małżeństwa staje się także muzyka. Bywa nierzadko, że głównym kryterium doboru elementów muzycznych są niezgodne z duchem liturgii życzenia narzeczonych, którzy kierują się sentymentem do pewnych śpiewów lub modą na utarte „szlagiery”, od których wykonania ma zależeć stopień (pseudo)piękna czy doniosłości obrzędów. Często sprawa muzyki urasta wręcz do swoistego przetargu czy nawet konfliktu między przygotowującymi się do sakramentu a duszpasterzami i muzykami kościelnymi. Samo pragnienie nupturientów, aby liturgii, podczas której sprawowany będzie sakrament małżeństwa, nadać szczególny i uroczysty charakter poprzez muzykę, jest z natury czymś dobrym. Winno jednak być zgodne z duchem liturgii i przepisami kościelnymi. Przepisy kościelne zaś mówią: „Należy pilnie się wystrzegać, by pod pozorem podnoszenia okazałości nie wprowadzać do obrzędów czegoś czysto świeckiego albo niezgodnego z kultem Bożym” (Instrukcja Musicam Sacram, 43). Zadaniem muzyki liturgicznej jest służenie zgromadzeniu liturgicznemu w głębszym przeżywaniu prawd wiary, w odkrywaniu jedności pomiędzy członkami tegoż zgromadzenia, a także podkreślanie ważności całej liturgii jako momentu spotkania z Bogiem. Właśnie to spotkanie jest ostatecznym powodem prawdziwej radości, a także podniosłości celebracji. Wszystko więc, co nie kierowałoby uwagi uczestników na ten wymiar liturgii, mimo podniesienia splendoru obrzędów, byłoby czymś szkodliwym i zdecydowanie utrudniającym prawdziwe w nich uczestnictwo.
4. Podczas Eucharystii połączonej z udzielaniem sakramentu małżeństwa jest miejsce na muzykę wokalną i instrumentalną, byleby odpowiadała ona w swojej treści i formie nie tylko wymaganiom prawdziwej sztuki, ale przede wszystkim wymaganiom muzyki liturgicznej.
Przykładowo, w odniesieniu do śpiewów procesyjnych należy stosować wskazania „Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego” (zob. p. 47, 74, 86). Z liturgii należy absolutnie wyeliminować różnego rodzaju śpiewy, które nie mają pochodzenia liturgicznego, zawierają teksty niezwiązane bezpośrednio z liturgią (tzn. z liturgią słowa oraz z obrzędami, podczas których są wykonywane), także różnego rodzaju piosenki pielgrzymkowe oraz religijne transkrypcje popularnych utworów rozrywkowych. Niedopuszczalne jest wykonywanie świeckich utworów wokalnych, choćby najpiękniejszych. Odnosi się to zarówno do śpiewów całego zgromadzenia, jak i do śpiewów solowych. Niedopuszczalne jest także zastępowanie śpiewów części stałych oraz psalmu responsoryjnego utworami zawierającymi teksty inne, niż przypisane konkretnym częściom liturgii.
Niektóre ze śpiewów mogą być zastąpione utworami instrumentalnymi, z uwzględnieniem stosownych przepisów, tak aby nie używać niestosownych w liturgii instrumentów oraz by muzyka instrumentalna nie zastępowała w całości śpiewu zgromadzenia.
5. Należy zwrócić uwagę nupturientów na istotne dla solenności obrzędów przygotowanie śpiewów liturgicznych, zwłaszcza „Hymnu do Ducha Świętego”, a także psalmu reponsoryjnego, który jako część liturgii słowa powinien być wyśpiewany z ambony.
„Czynność liturgiczna przybiera godniejszą postać, gdy służba Boża odbywa się uroczyście ze śpiewem, przy udziale asysty i z czynnym uczestnictwem wiernych” (KL 113). Wyrazem więc okazałości obrzędów jest w dużej mierze sposób zaangażowania się w nie zgromadzenia, co dotyczy także śpiewów podczas liturgii. Zaproszeni przez narzeczonych członkowie rodzin, przyjaciele czy znajomi pochodzą zwykle z różnych wspólnot parafialnych, stąd mogą mieć problemy z włączeniem się we wspólny śpiew. W miarę możliwości czasowych należy jednak zadbać, aby choć w minimalnym stopniu przećwiczyć przed liturgią śpiewy zgromadzenia. Dobrze byłoby, gdyby w trakcie katechez przed sakramentem małżeństwa duszpasterze zaproponowali nupturientom współudział w przygotowaniu liturgii oraz poprosili ich, aby zachęcili swoich gości do wzięcia udziału w tym przygotowaniu. Sam wielokrotnie to robiłem i widzę, że ma to pozytywny wpływ na udział w liturgii uczestników uroczystości, którzy zazwyczaj wyrażają też z tego powodu swoją wdzięczność.
Wyrazem prawdziwej okazałości obrzędów jest również – zgodnie z soborową Konstytucją o liturgii (p. 113) – udział uczestników zgromadzenia w funkcjach liturgicznych. Stąd też świadkowie czy członkowie rodzin, ewentualnie zaś sami nupturienci, powinni zostać przygotowani do proklamacji czytań mszalnych, śpiewu psalmu, odczytania intencji modlitwy wiernych. Warto też zatroszczyć się, aby w zgromadzeniu znalazły się osoby służące przy ołtarzu.

 

 
     

Parafia Krzesk

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR